WordPress, facebook en examens

Sinds ik deze blog naar WordPress heb verhuisd is de activiteit toch serieus stilgevallen. Al denk ik eigenlijk niet dat die verhuis daar veel mee te maken heeft. Ik moet wel toegeven dat ik van WordPress eigenlijk meer verwacht had. Er waren twee hoofdredenen waardoor ik de overstap gemaakt heb.

De eerste is dat je in WordPress meerdere pagina’s kan aanmaken. Een profielpagina, een pagina met links of eentje voor wat je maar wil. Bij Blogspot moet je daar een post voor aanmaken en de datum van die post veranderen, zodat hij helemaal achteraan de rij komt te staan. Als je op mijn Blogspotblog gaat kijken zal je dat wel merken. Als je bijvoorbeeld op het abouttabblad of het contacttabblad klikt, zal je zien dat je niet op een nieuwe pagina terechtkomt, maar op een post die zogezegd geschreven is op 1 januari 2008. Terwijl ik eigenlijk pas beginnen bloggen ben eind januari 2008.

De tweede reden waarom ik de sprong gewaagd heb is vanwege het uitzicht van mijn blog. Ik vond WordPress er altijd professioneler uitzien dan Blogspot, maar had ik geweten wat ik nu weet, dan was ik waarschijnlijk bij Blogspot gebleven. Je hebt in WordPress inderdaad meer en beter uitziende standaardtemplates, maar je mag die slechts heel beperkt aanpassen. Hier en daar een kleurtje of een afbeelding. That’s it. Behalve als je betalende WordPresser wordt natuurlijk…Dat allemaal terwijl je in Blogger je templates zoveel mag aanpassen als je wil, ook als je gratis gebruiker bent. Je mag zelf de code schrijven die je voor je lay-out wilt gebruiken.

Een laatste iets dat ik gemerkt heb tijdens het werken met WordPress is dat die heel wat problemen heeft met HTML-codes. Youtubevideos embedden lukt nog, maar de HTML-code van minder bekende videoplatforms wordt al vaak niet ondersteund. Laat staan dat de HTML-code van één of andere Java-applicatie gelezen wordt…In Blogspot kon je alles wat er ook maar HTML-achtig uitzag uit één of andere broncode van een pagina knippen en na wat aanpassing stond er een mooie applicatie op je blog te blinken. Dat was nogal een tegenvaller dus…

Daarom heb ik besloten een nieuwe poll te openen. Jullie beslissen dus of ik bij WordPress blijf of de terugkeer naar Blogspot maak. hieronder zal ik nog enkele bemerkingen neerschrijven die jullie kan helpen om een keuze te maken.

* Ik ben erg trots op mijn Blogspothoofdding – dat met die meteorieten -, maar aan de andere kant vind ik mijn WordPressblog in zijn geheel er toch professioneler uitzien.
* Mijn eerste blog heeft al zo’n 45.000 pageviews, terwijl deze er nog geen 4000 heeft.
* In Blogspot wordt Google Adsense ondersteund.

Tot zover de battle tussen Blogspot en WordPress. Nu iets over facebook. Ik weet nog dat er helemaal in het begin van vorig schooljaar in onze aula vol verse burgies gevraagd werd wie een facebookprofiel had. Zo’n 20 maanden geleden dus. De vraag werd trouwens gesteld door prof. Erik Duval. Ikzelf was al lid bij facebook, samen met wat vrienden uit het middelbaar, maar van die hele aula – ik schat zo’n 300-400 man (en 15 vrouwen…) – stak waarschijnlijk nog geen 10 procent hun vinger in de lucht. Als je nu diezelfde vraag zou stellen, denk ik dat je een volledig omgekeerde situatie krijgt. Volgens mij heeft meer dan 90 procent van de studenten een profiel op facebook…Ahja, om een lang verhaal kort te maken: Een groot deel van ons sociaal leven wordt beheerst door facebook – toch zeker in de blokperiode…Vandaar dat ik eergisteren een facebookgroep over deze website heb opgericht. Om niet langer rond de pot te draaien: Wie wil kan hier lid worden. Zeker doen!

Het laatste woordje in de titel verklaart waarom deze post zo chaotisch geschreven is: Ik heb namelijk niet veel tijd om alles te herlezen. Morgen moet ik mijn practicum van het vak programmeren gaan verdedigen, dus heb ik maar één dagje meer om uit te pluizen hoe onze zelfgeschreven code – die in Word 220 pagina’s inpalmt – nu weer in elkaar steekt. Het practicum zelf was wel leuk om te doen. We moesten code schrijven voor een soort ridderspelletje met veldslagen, veroverde gebieden, legers met generaals, bevolkingsgroepen…Het spel is zo’n beetje de kruising tussen Civilization en Age of Empires, weliswaar enkel code – geen graphics dus – en heel wat eenvoudiger.

Voila, dan ga ik nu ons programma doorploegen en zien dat ik tegen morgen alles kan uitleggen en suggesties voor verbetering kan maken. Naast blokken – niet met Ben Crabbé – staat vandaag nog op het programma: Frank De Winne op vakantie zien vertrekken en de renners in de Giro zien aankomen bovenop de Blockhaus (23 km klimmen en 1600 hoogtemeters overwinnen).

Boonen, mijn held

Vandaag stond heel België op zijn kop omdat Tom Boonen voor de tweede keer betrapt is op het gebruik van cocaïne. Ik krijg er het schijt van hoe Boonen behandeld wordt in de media en bijgevolg ook door de mens in de straat. Ik had er graag zelf een stukje over geschreven, maar stiekem ben ik daar helemaal niet zo goed in. Pietel en Aaiboek hebben er elk op hun manier een tekst aan gewijd en ik kon het niet beter zeggen dan hen. Wil je mijn mening weten, lees hun stukje. Woord voor woord ben ik het met hen eens.

Pietels stukje vind je hier.

Passage: “…Als drugskonijn Pete Doherty komt optreden is er geen haan die daarnaar kraait. Wanneer een voetballist na een nachtje stappen in Antwerpen zijn porsche tegen een boom parkeert is hij postuum een held en huilen we tranen met tuiten. Wanneer een Waalse minister stiepelzat op YouTube paradeert heeft dit geen gevolgen voor zijn positie. En dat er in de Vlaamse nachtclubs en cafés enkele lijnen poeder van de toog worden gesnoven, dat laten we op zijn beloop…”

Aaiboeks stukje.

Passage: “…Alleen op de dag dat Sporza.be opent met: “Boonen plast positief”, zal Boonen bij mij het vuur hebben uitgezeikt. Tot zolang heb ik een dégoût van een overmoraliserend wereldje, waarin een gezonde sportman gekastijd wordt als een doordeweekse junk. En bespaar me dat van die voorbeeldfunctie, ik spaar tegenwoordig alleen voor de baksteen in m’n maag…”

Poten, vleugels en ogen

Oei oei oei…Ik heb nog nooit zo weinig zin gehad om te bloggen. Maar wees gerust, ik zal mijn blog geen stille dood laten sterven. Af en toe zal hier wel nog wat verschijnen en hoogstwaarschijnlijk zal ik er gauw weer zin in krijgen. Vandaag toon ik jullie nog enkele foto’s die ik de laatste tijd genomen heb. Wederom: Klik op de afbeeldingen om ze uit te vergroten.

Mijn wandelende takken zijn ferm aan het groeien, binnenkort zullen de eerste eitjes waarschijnlijk op de bodem van het terrarium liggen. Momenteel zit ik met 2 volwassen vrouwtjes, 5 volwassen mannetjes en 6 pubers. Vorige week heb ik wat plaatjes genomen van enkele takken in mijn tuin.

Dit is een subvolwassen vrouwtje op mijn hand. Het is hetzelfde vrouwtje als dat op de tweede en derde foto, maar tussen het nemen van de foto’s heeft ze haar laatste vervelling ondergaan. Op foto is het moeilijk te zien hoeveel ze gegroeid is, maar je kan bijvoorbeeld wel zien dat haar vleugels verder ontwikkeld zijn en dat ook haar voelsprieten anders staan. Ook haar derrière is wat uitgezet, zodat die grote eitjes er straks wat minder pijnlijk uit komen.

Hier dus hetzelfde vrouwtje zowat een week later en al volwassen.

Nog eens, maar dan in close-up.

Op deze afbeelding – die ik zelf de minst geslaagde vind – kan je een volwassen mannetje in het gras zien zonnen. Jammer dat ze zo moeilijk te fotograferen zijn wanneer ze vliegen…

Deze laatste foto is die waar ikzelf het meest trots op ben. Toen ik deze morgen de badkamer binnenkwam zat dit klein spinnetje op de deur. Het is zo één van de springspinnetjes van enkele millimeters groot, je kent ze wel. Hoe cool zien die eruit met zo’n macrolens? Je kan alle acht de ogen zien als je goed kijkt: vier vooraan en twee beide zijkanten.

Mono – Flames beyond the cold mountain

Helaas, ik ben het bloggen een beetje verleerd, maar wees gerust, de inspiratie en goesting komen in vlagen, dus binnenkort zullen hier weer meer artikelen verschijnen.

Deze post gaat over Flames beyond the cold mountain, een liedje van Mono, een Japanse postrockgroep. Het is zo’n liedje dat ik op mijn iTunes al honderden keren beluisterd heb en bijgevolg met jullie wilde delen. Helaas stond nergens een volledige versie en ook de klankkwaliteit liet vaak te wensen over. Daarom heb ik zelf maar een clipje in mekaar geflanseld en geupload op Vimeo. De beelden komen van een aflevering uit de reeks Planet Earth van de BBC. Met een beetje splits-, knip- en plakwerk heb ik geprobeerd om beeld en klank zoveel mogelijk bij elkaar te laten passen.

Het stukje vanaf 4:19, wanneer de bass erbij komt, kan ik talloze keren opnieuw beluisteren…

Bekijk het clipje eens, luister naar de muziek en geef gerust jullie commentaar.

Tuinsafari

Met fototoestel in de aanslag ben ik daarnet de tuin ingetrokken om enkele macro’s te schieten. De spin – of het zusje ervan – die vorige week telkens razendsnel wegschoot van zodra ik in de buurt kwam, bleef vandaag mooi zitten zodat ik de nodige tijd kon nemen om een scherpere opname te maken. Je kan mooi twee van de acht ogen zien. Je kan zo’n spin natuurlijk niet vertellen om eens naar het vogeltje te kijken, maar al bij al een geslaagde opname dus. Al heb ik het eigenlijk niet zo voor sterk behaarde vrouwen.

Ah, voor ik het vergeet – al zullen de meesten dit al zo’n tiental keer gelezen hebben -, je kan klikken op de afbeelding om ze in ‘t groot te bekijken.

De volgende foto is er eentje van een dier met twee poten minder, u kent ze wel, de mier. Ook niet simpel om die beestjes te fotograferen. Als je na drie seconden mikken en adem inhouden eindelijk scherpgesteld hebt en klaar bent om op het knopje te drukken, nét dan zetten die beesten een klein stapje opzij. Gelukkig stond er zich daar eentje te wassen, zodat ik deze foto kon nemen.

Toen kwam ik op het idee om een stukje snoep – een aardbeifrutella in dit geval – bij de ingang van hun nest te leggen en het duurde niet lang voor er enkele mieren op afkwamen. Hoe zalig moet dat zijn, een stuk snoep, zo groot dat je eronder verpletterd kan worden?

Tja, wat moet ik nu over een vlieg beginnen zeveren. Hier is de foto.

De lichtelijk gestoorde kat van de buren kwam ook even langs. Ze eet gras,

ze bijt in alles wat beweegt – ook tenen! -,

maar geeft toe, ze is toch fotogeniek?

Stekelig

Ik weet het, ik weet het, dit wordt zo stilletjesaan een foto- en videoblog, maar ik heb momenteel gewoon de tijd niet om langere artikels te schrijven. Hier komt er nog eentje die ik zopas geschoten heb: Aanschouw de onderkant van één van mijn vrouwtjes(takken). Deze heeft nog één tot twee vervellingen te gaan voor ze volwassen is.

Klik om nog wat dichter te kijken.

Rups in mijn takkenbak

Deze rups, 1mm in lengte, werd gespot terwijl hangend aan een draadje in mijn terrarium.

Niemand weet toevallig wat voor soort het is en wat het beestje uiteindelijk moet worden? Of zijn er rupsen die hun hele leven rups blijven? Zo goed ben ik niet op de hoogte…

Allemaal onze eigen “sixth sense”

Amper twee jaar, bijna drie, is het geleden dat dit filmpje over de voorstelling van een multitouchscreen iedereen omver blies. In onderstaande video kan je zien hoe het multitochscreen, met enige zin voor overdrijving, bijna tot oude technologie gedeclasseerd wordt.

Met een gsm-achtig toestel kan je projecteren op zowat elk vlak en interactief omgaan met wat geprojecteerd wordt. Een voorbeeldje: Je kan iemand opbellen door een toetsenbord op je hand te projecteren en door de virtuele toetsen aan te raken.

Dat is niet alles, je kan bijvoorbeeld ook naar de supermarkt gaan, een product vastnemen en projecteren – maakt niet uit waarop – of het product ecologisch verantwoord is, welke rating het krijgt, welke reviews er over verschenen zijn… Of je neemt je treinticket en in projectie zie je dat je trein een kwartier vertraging heeft – al kon je dat hier in België eigenlijk wel op voorhand weten.

Hoe lang zou het duren voor iedereen zoiets op zak heeft?

Het mooiste van al is misschien dat je bij dit filmpje het gevoel krijgt dat – hoewel wat ze daar tonen ook al baanbrekend is – de technologie nog compleet in haar kinderschoenen staat en dat je kan dromen over waar we met deze toepassing over 10 tot 15 jaar in staat zullen mee zijn.

Spinnensnel?

Kattenrap, vliegensvlug, voor spinnen mogen ze er ook zo eentje verzinnen. Onmogelijk om deftig te fotograferen van dichtbij. Dit is wat ik eruit gehaald heb. Je kan klikken om in te zoomen.

O ja, de spin was ongeveer 1 cm groot.

Microsoft Surface

Microsoft surface en een vleugje toekomstmuziek.