1 jaar in blogland

Vandaag is het precies een jaar geleden dat ik deze blog begonnen ben.

Er zijn over het hele jaar 32.225 pagina’s bekeken, gemiddeld zo’n 2685 per maand dus. Als je weet dat de laatste 30 dagen goed waren voor 8859 pagina’s, dan is het wel duidelijk dat deze blog heel wat gegroeid is sinds het begin. Om toch geen overdreven beeld van de feiten te krijgen moet je wel weten dat 8859 pagina’s in 1 maand een absoluut record is. Laten we zeggen dat 5000-6000 pagina’s per maand normaal zou zijn.

Ik weet niet in hoeverre de groei van mijn blog zich zal doorzetten of zal stagneren, vandaar de bescheiden doelstelling om tegen 28 januari 2010 minstens 100.000 pageviews te hebben. Een echte doelstelling is het eigenlijk niet, want met 6000 pageviews per maand het komende jaar, zou de teller dan op 104.225 staan.

Het aantal bezoekers het voorbije jaar bedroeg 19.819, net de kaap van de 20.000 dus niet gehaald. Het gemiddeld aantal bezoekers per maand ligt dus op 1651. De laatste 30 dagen was dat cijfer 5287. Ook hier bedriegt dit cijfer wat, aangezien januari echt een topmaand was. Ik schat dat een normale maand zo’n 3500 bezoekers zou opleveren.

Laten we zeggen dat ik hier een iets ambitieuzere doelstelling plaats, namelijk 75.000 bezoekers tegen 28 januari 2010. Dat wil zeggen dat de komende 12 maanden gemiddeld 4600 bezoekers per maand zullen moet opleveren.

Stiekem hoop ik natuurlijk dat mijn blog even snel blijft doorgroeien, heel graag zou ik binnen een jaar de kaap van 100.000 bezoekers overschrijden.

Lachen mag?

Onderstaand filmpje is enkele jaren geleden ergens in Nederland langs een spekgladde weg gefilmd. De situatie spreekt voor zich…

Kijk, lach, schaam je omdat je lacht, en geniet. Let vooral op het zalige dialect en het sadistische lachje.

4 minuten hilariteit met een resem oneliners:

- “Wij deden hier langskomen…”
- “Wie niet luistere wil moe maar voelen.”
- “Bel de wouten! Bel de wouten!”
- “Roestig! Roestig!”
- “en hij klapt er bezijens op. KEIJHARD”
- “Hej jochie, blijf ook es effe op de sjtoep!”

En geef toe, vier Turkse mannen in een witte golf met driespaakvelgen is toch hét stereotiep?

Imagining the ten dimensions

Ik had dit filmpje enkele jaren geleden al eens gezien en was vergeten hoe verhelderend het was. Als je totaal niet weet hoe je je de tiende dimensie moet voorstellen – wat compléét normaal is… – moet je onderstaand filmpje zeker bekijken.

Door pure logica wordt uitgelegd waarom er tien dimensies zijn, niet meer en niet minder. Toevallig – *kuch kuch* – voorspelt de String theory, die de relativiteitstheorie en quantummechanica probeert te verenigen, ook dat er tien dimensies zijn.

Drama in Dendermonde

Ik wil hier geen nieuwssite maken, maar heb toch enkele opmerkingen over de motieven van de dader van de steekpartij in het kinderdagverblijf in Dendermonde, deze ochtend, die ik kwijt moet. Eerst en vooral wil ik natuurlijk mijn medeleven betuigen aan alle slachtoffers en familieleden en kennissen van de slachtoffers.

De dader, een ‘man’ van 20 was wit geschminkt en had het gebied rond zijn ogen zwart geschminkt. Hij had ook zijn haar gekleurd. De politie kon voorlopig nog niet achterhalen waarom hij geen schietwapen gebruikte, maar een mes. Ik heb zo’n donker vermoeden dat The Joker, personage uit de film “The Dark Knigh” er iets mee te maken heeft.

Gisteren was het precies een jaar geleden dat Heath Ledger overleed. Ledger speelde de rol van The Joker, een emotieloze psychopaat die er alleen maar op uit is om chaos in de maatschappij te creëren. Zoals je ziet is ook The Joker wit geschminkt met zwart rond de ogen en heeft hij gekleurde haren. Ook hij gebruikt een mes als wapen.

Op hln.be las ik dat de politie voorlopig nog niets uit de dader kon loskrijgen. Meer zelfs, hij lachte de speurders in het gezicht uit. Net zoals The Joker deed.

Ik denk – vrees – dat de twintigjarige dader “geïnspireerd” raakte door het personage dat Ledger in de film speelde en zelf Joker wou zijn door dit ziek drama te veroorzaken…Het blijft speculatie, maar de overeenkomsten zijn zo groot dat ik denk dat het er wel iets mee te maken heeft. Spijtig genoeg…

Géén UFO tijdens inauguratie Obama

De voorbije dagen kom je het over tegen op het internet: “UFO gesignaleerd tijdens inauguratie Obama.”

Hieronder het betreffende filmpje. Bekijk het in High Quality, anders zie je er niet veel van.

Op het eerste zicht lijkt het inderdaad een object dat in de verte van rechts naar links door het beeldveld schiet. UFO?

Neen, blijkbaar is er niemand die goed luistert, want ik hoor duidelijk een gezoem van vleugels wanneer het object het beeldveld binnenkomt.

Ten tweede zie je het object vóór de obelisk door het beeldveld vliegen. Wanneer je dit weet lijkt het object al helemaal niet zo snel meer te vliegen. Het is dus een soort gezichtsbedrog.

Volgens mij – ik ben behoorlijk zeker – is het een insect dat van rechts achter de camera komt en dat schuin door het beeldveld vliegt. Mysterie opgelost.

Wandelende takken: reloaded

Ik schreef al eerder enkele artikelen over mijn wandelende takken. Hoe meer ik over de soort die ik heb, extatosoma tiaratum, te weten kom, hoe interessanter ik ze vind. Hier vertelde ik al over de fascinerende overlevingsstrategie die ze gebruiken tijdens hun eerste levensdagen, maar vandaag ben ik terug enkele nieuwtjes over de soort te weten gekomen.

De mannetjes hebben op hun hoofd enkele knobbeltjes, maar nergens vind ik info over wat hun functie zou kunnen zijn.

Je kan terug op de foto’s klikken om ze uit te vergroten.

Bovenaanzicht:

Bij vrouwtjes vind je die knobbels niet.

De mannetjes scheiden wanneer ze zich bedreigd voelen een geur af, om hun aanvaller af te schrikken. De geur is niet hinderlijk voor mensen, ze doet eerder denken aan een vanille-aroma. Het kan dus zijn dat die knobbeltjes als geurknobbeltjes dienst doen. Een andere mogelijkheid is dat het een soort radar is, waarmee mannetjes vrouwtjes kunnen opsporen. Wanneer ik het antwoord weet, zal ik het zeker laten weten.

Iets anders dan. Blijkbaar heeft de soort die ik heb ook enkele varianten. Omdat ik nu wat met wetenschappelijke namen zal gooien is het schemaatje hieronder wel handig om in het oog te houden. Je hebt twee genera: het genus Extatosoma tiaratum, dat in Australië leeft en het genus Extatosoma popa, dat leeft in Nieuw-Guinea. Beide genera hebben een soort die bladeren imiteert en een soort die korstmos imiteert. Ik heb de Extatosoma tiaratum tiaratum, de gewone soort dus. De Bufoniumsoort is een groene variant, ontdekt in 1874. De soort in Nieuw-Guinea die bladeren imiteert, Extatosoma popa popa, is amper te onderscheiden van mijn soort.

Extatosoma tiaratum: (Australië)

Extatosoma tiaratum tiaratum (1826, imiteert bladeren)
Extatosoma tiaratum bufonium (1874, imiteert korstmos)

Extatosoma popa: (Nieuw-Guinea)

Extatosoma popa popa (1875, imiteert bladeren)
Extatosoma popa carlbergi (1993, imiteert korstmos)

De reden waarom ik dit hier allemaal zeg is vanwege de vierde soort: De Extatosoma popa carlbergi. Zoals je kan zien in het schema imiteert deze tak korstmossen en dat doet hij wonderbaarlijk goed.

Zou jij de tak zien zitten moest je er bijvoorbeeld langs wandelen? Ik niet…Misschien daarom dat de soort pas in 1993 ontdekt werd. Deze foto is trouwens een vrouwtje, de mannetjes zijn veel slanker, hebben minder stekels en functionele vleugels. Omdat ze erg zeldzaam zijn worden ze ook tegen serieuze prijzen verkocht.

Update (23-01-2009):

De knobbeltjes op het hoofd van een mannetje zijn ocelli, meerbepaald dorsale ocelli. Het zijn enkelvoudige ogen – in tegenstelling tot hun facetogen, die uit meerdere ‘ogen’ bestaan – die een beetje lijken op onze ogen. Alleen zijn ze minder ver ontwikkeld: De ocelli kunnen enkel onderscheid maken tussen licht en donker, ze kunnen geen vormen of kleuren waarnemen. De functie is niet echt duidelijk omdat het verschil tussen licht en donker kunnen zien niet echt een meerwaarde bied aan de hoogontwikkelde facetogen.

Heel wat insecten hebben deze dorsale ocelli, ook de vlieg hieronder.

De geboorte van een zonnevlek

Inspiratie voor degelijke artikels is ver te zoeken tijdens een examenperiode, maar volgend filmpje kon ik jullie niet onthouden. Aanschouw: de geboorte van een zonnevlek!

Klik om het filmpje te laden.

Herinnert u zich nog mijn post over de winterslaap van onze zon? Wel, het lijkt erop dat cyclus 24 na heel wat vertraging langzaamaan op gang aan het komen is. Deze vlek is er namelijk eentje van de nieuwe cyclus omdat ze bovenaan op de zon ‘ligt’. Naarmate de cyclus vordert, zakken de zonnevlekken naar de onderkant van de zon. High latitude en low latitude noemen we dat. Als er momenteel dus een vlek zou verschijnen met een low latitude, dan zou het nog eentje zijn van de 23ste cyclus.

Er zijn nog andere verschillen tussen oude en nieuwe vlekken, zoals omgekeerde polariteit, maar dat verhaal hou is misschien wel voor een andere keer.

Bron: Spaceweather

– — .-. … .

. . -. / -… — — -.. … -.-. …. .- .–. / .. -. / — — .-. … . / …- . .-. –.. . -. -.. . -. / .. … / -. .. . – / … .. — .–. . .-.. / .– .- -. -. . . .-. / .— . / -. .. . – / –. . – .-. .- .. -. -.. / -… . -. – .-.-.-

.– .. . / -.. — . – / — — . .. – . / — — / .. -. / — — .-. … . / . . -. / .-. . .- -.-. – .. . / – . / .–. .-.. .- .- – … . -. ..–..

Morse-code in de sterren

Wie is er goed in Morse-code?

Ok, ik wist het ook niet. Met de hulp van hieronder moet het wel lukken.

Inderdaad, de boodschap zegt: IYA 2009, oftewel International Year of Astronomy 2009. Goed gevonden toch om dat ‘in de sterren te schrijven’? Een astronoom in Colorado maakte de samengestelde opname door 28 afzonderlijke opnames samen te voegen. De puntjes zijn een opname met 30 seconden sluitertijd. De streepjes 3 minuten. O ja, de heldere ster in het midden is Sirius, de helderste ster aan de hemel.

Waarom vieren we eigenlijk dit jaar het internationaal jaar van de astronomie? Simpel, het is exact 400 jaar geleden dat Galileo Galilei zijn eerste waarneming deed met een telescoop. Reden genoeg om te vieren…?

Als we de komende 400 jaar een even grote vooruitgang in wetenschap meemaken, zou ik toch graag binnen 400 jaar eens een kijkje komen nemen hier op aarde om te zien wat voor fascinerende dingen men in tussentijd allemaal ontdekt heeft. Misschien moet ik mij maar laten invriezen?

Neil Tyson over zwarte gaten en Apophis

Ik heb er een nieuwe held bij: Neil deGrasse Tyson. In de onderstaande video die jullie verplícht moeten bekijken, spreekt Tyson over zijn nieuwe boek: “Death by black hole”. Het enthousiasme waarmee hij zijn voordracht brengt, zijn natuurlijke manier van praten en zijn zalige humor zorgen ervoor dat dit filmpje zeker in mijn top 5 van ‘all time favorites’ terecht zou komen – in de veronderstelling dat ik zo gek was om zo’n ranglijst samen te stellen natuurlijk…

Tyson is trouwens niet zomaar iemand die goed kan praten, hij weet wel degelijk ook waarover hij praat. Hij is een vooraanstaand Amerikaans astrofysicus, hij is directeur van het Hayden Planetarium en er is zelfs een planetoïde naar hem vernoemd.

De videokwaliteit doet jammer genoeg denken aan een minder recente opname, maar niets is minder waar, deze voordracht dateert van 18 februari 2008.

By the way, alle data die Tyson meegeeft kloppen, 13 april 2029 is écht een vrijdag. Brr… *smiley*

Video

Bron: astroblogs